Με λένε Φώτη και δεν είμαι τρομοκράτης αλλά είμαι ο ξεναγός σας. Είμαι ο τύπος του ξενέρωτου ταξιδιώτη. Κάτι σαν και εσένα, ξέρεις από αυτούς που βρέθηκαν στον δρόμο «πάλι» αλλά θα προτιμούσαν να έβλεπαν Νόβα. Ή να διαβάζουν ωροσκόπους και fortune cookies φίλων στο Facebook («θυμωμένος με το αφεντικό μου; Ποιος εγώ; Πώς και δεν το είχα πάρει χαμπάρι ότι δούλευα;»), ή το Avatar σε 3D με κλιματισμό και φρέσκα ποπ-κορν.Για τους υπόλοιπους που δεν είδατε το Avatar σε 3D, είμαι ο τύπος του ξενερωμένου ταξιδιώτη. Περπατάω με κρεμασμένα μούτρα, τρώω με το αντισηπτικό στα χέρια και διαγράφω World Heritage Sites με το Bic στυλό που μου έδωσε ένας Ινδός όταν είδε ότι δεν έχω στυλό. Τώρα περιμένει να του στείλω κάτι και εγώ από την Ελλάδα («Περιμένω το δώρο σου. Μια Ελβετίδα μου υποσχέθηκε ένα πολύ ωραίο και ακριβό δώρο»).
Έπρεπε να του είχα δώσει τα Zewasoft που κουβαλούσα.
Δεν είμαι ενθουσιώδης ταξιδιώτης - μάλλον δεν είμαι ενθουσιώδης τίποτα. Οι γιατροί το ονομάζουν παράλυση του νεύρου εντυπωσιασμού. Κάποια γενετική ανωμαλία πρέπει να είναι αλλά το γουρλοματιαίο νευρικό πλέγμα δεν αντιδρά σε καινούρια πράγματα. Μονάχα όταν βγαίνει φωτογραφίες μαζί με ασιάτες κάπως ερεθίζεται. Διασκεδάζει αφάνταστα βλέπεις να ακούει «ooooo!Τι τεράστια μάτια» («ναι, για να σε βλέπω καλύτερα είναι»)
Τέτοιος είμαι εγώ, και ως τέτοιος, δεν θα σας μιλήσω για την εξαιρετική αποικιακή αρχιτεκτονική, ούτε για τον τρομερό πολιτισμό των Χόλας και τα απίστευτα ερείπια, που είναι ακόμα μυστήριο πως πρόλαβαν οι αρχαιολόγοι να τους αποδώσουν αυτό το τόσο πετυχημένο αρχαϊζέ look σε μόλις 400 χρόνια! Ολόκληρος Παρθενώνας, που θεωρείται και τόσο σπουδαίος, και δεν φαίνεται να αγγίζει στο ελάχιστο την παλαιότητα αυτών των έργων. Μην αναφερθούμε στα μαγικά ανάκτορα του σουλτάνου, που έφτιαξε ο Mr -Κάτι- Irwin πριν 200 χρόνια (σύγχρονος του Περικλή δηλαδή).Όπως είπε και ένα Ινδάκι που πετύχαμε στον δρόμο, «don’t go that way. There is nothing worth seeing. It’s all damaged.»
Τελείως ανεξήγητα, αυτό που έρχεται στο μυαλό μου είναι το παραμύθι με τα αόρατα ρούχα του βασιλιά. Μάλλον και ο πατέρας του παιδιού κάτι είδε από την γύμνια, γιατί ντροπιασμένος το άρπαξε από το χέρι και απομακρύνθηκαν γοργά.
Θα σας μιλήσω για την άλλη Ινδία εγώ.
