(Το ταξίδι συνεχίστηκε με επίσκεψη στο Mysore ενώ μετά απ' αυτό κατευθύνθηκα στο Bangalore που θεωρείται η Silicon Valley της Ινδίας. Τα σκατά στον δρόμο βρωμούσαν το ίδιο όμως.)
[...]Σήμερα φρόντισα να πάω στο Ναό του Sri Ramakrishna, ελπίζοντας σε μια σπέσιαλ τελετή, ειδικά αφού ήταν και η ημέρα των γενεθλίων του. Αφού παρακολούθησα μέχρι το τέλος την τελετουργία, τα τραγούδια και την διάλεξη -που δεν κατάλαβα λέξη-, έφυγα σε μια κατάσταση ελαφρώς εξώκοσμη και θα έλεγα ότι κάτι κέρδισα. Περπάτησα λίγο έξω, ανάμεσα στα μηχανάκια και τα τρίκυκλα που δεν σταμάτησαν ποτέ να τρέχουν στους παρανοϊκούς δρόμους της πόλης, μέχρι που το αδιάκοπο τρυπάνισμα από τις κόρνες, κατάφερε και έσπασε την πέτρα και με επανέφερε. Μπροστά μου, ήταν ένα McDonalds, οπότε και σκέφτηκα , «ποιός καλύτερος τρόπος να τελειώσεις μια γεμάτη θρησκευτική κατάνυξη βραδιά, από ένα BigMac;»
Κάθε φορά που παω να μπω σε ένα δυτικού στυλ εστιατόριο σκέφτομαι την Σταθούλα και με πιάνουν mini-ενοχες. (Εννοείτε, αν είχες έρθει, δεν θα έτρωγα εκείνη την πίτσα. Ούτε εκείνα τα FKC, ούτε εκείνα τα McDonalds σήμερα). Όμως δες τι θα είχαμε χάσει:
Ινδία: Μοναδική χώρα στον κόσμο που το BigMac έχει άλλο όνομα. Αυθαίρετα το λέω ότι είναι η μόνη, αλλά αν ακόμα και οι Ιάπωνες το φωνάζουν Μπίνγκε Μάκε, έτσι πρέπει να ‘ναι. Πως θα ήταν άραγε αν στην Ελλάδα το φωνάζαμε Μεγαμάκ και στην κίνα DaMac;. Μετά τον Μαχάτμα Γκάντι, Μαχαγιάνα βουδισμό και τα Μαχαντέβας στην Ινδία τώρα έχουμε και το MahaMac. Yep. ΜαχαΜάκ. Συγκεκριμένα, Μαχαμάκ Τσίκεν. Ως γνωστόν οι Ινδοί δεν τρώνε μοσχάρι. Από αυτούς οι μουσουλμάνοι (που είναι ένα μεγάλο ποσοστό) δεν τρώνε ούτε χοιρινό, οπότε περισσεύει μόνο ψάρι και κοτόπουλο για τα μενού των εστιατορίων. Έλα που από τους υπολειπόμενους οι μισοί είναι Vegs... Μαγαζιά όπως τα KFC και τα McDonalds, πρέπει να προσαρμοστούν για να επιβιώσουν. Δε μπαίνω στον κόπο να φανταστώ βέβαια τι θέση έχουν μαγαζιά όπως τα Friday’s.
