Κάτι που μου έχει μείνει για την Ινδία, είναι η χρήση της κόρνας. Σε αντίθεση με μέρη όπως η Κίνα, ή η Ελλάδα όπου η κόρνα χρησιμοποιείται, αλλά θεωρείται κακή συνήθεια, στην Ινδία, όλα τα οχήματα από πίσω γράφουν «Please OK Horn» που στα δικά μας αγγλικά σημαίνει «Please, use the horn» Παρακαλώ να χρησιμοποιείτε την κόρνα. Και έτσι και κάνουν. Και δεν είναι μόνο αυτό. Έχουν ειδική διαγράμμιση στους δρόμους (εκτός από αόρατες δυνάμεις και αόρατα υφάσματα, στην Ινδία έχουν και αόρατες μπογιές): Σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου, καθώς οδηγείς, αυτοκίνητα από την αντίθετη κατεύθυνση σφυρίζουν, τόσο απ’ τα αριστερά σου όσο και απ’ τα δεξιά σου;
Τώρα που αναφέρθηκα στην οδήγηση και την διαγράμμιση, να πω πως οι Ινδοί είναι ένας ιδιαίτερος λαός. Η Ινδία είναι η χώρα με το πιο εκτενές και καλο-οργανωμένο σιδηροδρομικό δίκτυο, με μακρόχρονη λειτουργία και ένα σώμα από εμπειρογνώμονες το οποίο στα μάτια του μέσου ινδού έχει Immortal-like status. Τις περισσότερες φορές, πάνω στην κουβέντα με ντόπιους κατά την διάρκεια των διαδρομών του ταξιδιού αυτού, θα γινόταν αναφορά στο θέμα. Ο Ινδικός σιδηρόδρομος, είναι θέμα εθνικής υπερηφάνειας βλέπετε. Καλό είναι φυσικά να μην σκέφτεσαι πόσα τραίνα συγκρούονται στην Ινδία: Δεν βοηθάει ούτε να σπάσει ο πάγος, ούτε την ψυχική σου γαλήνη φυσικά.
Είναι τόσο μεγάλη η υπερηφάνεια για τον Ινδικό σιδηρόδρομο, που οι περισσότεροι Ινδοί, είναι χομπίστες μηχανοδηγοί: Το βλέπεις και από το πώς οδηγούν: Φροντίζουν το αυτοκίνητο να είναι πάντα μα πάντα, πάνω στην ζωγραφιστή γραμμή που –κατ’ άλλους- διαχωρίζει λωρίδες. Σου δίνει την αίσθηση ότι οδηγείς τραίνο, λένε. Dunno.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου